Dan weet je dat het eraan komt, die maand november, en denk je dat je niets liever wilt dan schrijven, schrijven, schrijven na een wekenlange pauze.
Maar ineens is het 1 november en is daar die grote klus die geklaard moet worden. 50.000 woorden in een maand tijd. Wie heeft bedacht dat dat leuk is? Ik ben moe, ik heb geen zin, ik ben net klaar met het vorige project, ik heb geen tijd, ik heb geen idee, waar ben ik aan begonnen?!
Het enige wat ik zeker weet, is die eerste zin (volgens Peter Johannes belangrijk, volgens mij niet echt ter zake doende, want het gaat om het verhaal).
Toch heb ik die eerste zin en daar moet ik mee beginnen. Wie weet waar het toe zal leiden? Waarschijnlijk verdwijnt mijn eerste zin na verloop van tijd, om plaats te maken voor een andere, en nog een andere, en …
Dag 1 zit erop. Nog maar 29 te gaan.
Ziezo, voor mij zit dag 2 er ook al weer op: 1705 woorden en ze gaan ook nog ergens over. Fijn hoor. Succes allemaal.